Genç yaşta kolon kanseri olunur mu? Bir mesajla başlayan o uzun gece
Bazı günler var, normal başlıyor gibi olur ama akşama doğru hayatın rengini değiştirir. O gün de öyleydi.
Kayseri’de soğuk bir akşam. Evde çay koymuşum, telefon elimde yarım kalmış bir dizi açık. Gün sıradan, hatta sıkıcı bile diyebilirim. Sonra WhatsApp’tan bir mesaj geldi. Üniversiteden bir arkadaşım: “Bir şey soracağım… Genç yaşta kolon kanseri olunur mu?”
Mesajı okuduğum an durdum. Parmaklarım ekrana kilitlendi. Çünkü bu tür sorular genelde meraktan gelmez. İçinde bir şey taşıyarak gelir.
O an hissettiğim şeyi saklamayacağım: içime hafif bir korku oturdu. Sanki o soru bana değil de, çok daha yakınımda bir yere dokunmuş gibi.
Telefon ekranında donup kalan bir soru
Mesajın devamı yoktu. Sadece o cümle.
“Genç yaşta kolon kanseri olunur mu?”
Bir süre cevap yazamadım. Çünkü aklımda hemen ders kitapları, duyduğum vakalar, sosyal medyada gördüğüm hikâyeler dönmeye başladı. Ama en çok da şu düşünce:
“Bu soruyu soran kişi neden soruyor?”
Sonra yazdı. “Bir süredir bağırsak sorunlarım var, doktora gideceğim ama çok korkuyorum.”
İşte o an her şey biraz daha gerçek oldu.
Kendi kendime şunu düşündüm: İnsan en çok bilmediğinden korkuyor. Ama bazı korkular var ki, bilgi bile tek başına yetmiyor.
Genç yaşta kolon kanseri olunur mu? Gerçek cevapla yüzleşmek
Ertesi gün iş arasında konuyu araştırırken aslında cevabın net olduğunu gördüm: Evet, genç yaşta kolon kanseri olunabilir. Ama bu, sanıldığı kadar sık görülen bir durum değil.
Genelde kolon kanseri 50 yaş sonrası daha yaygın. Ama son yıllarda dünya genelinde genç vakalarda artış olduğu da biliniyor. Özellikle 20’li ve 30’lu yaşlarda bile görülebiliyor.
Bunu okuduğumda içimde garip bir karışım oluştu. Hem şaşkınlık hem de bir tür huzursuzluk.
Çünkü insan genelde “bana uzak” diye düşündüğü şeyleri ciddiye almıyor. Ta ki bir mesaj, bir şikâyet ya da bir isim o çizgiyi bozana kadar.
Kayseri’de bir kış günü ve eski bir hastane koridoru
Birkaç gün sonra o arkadaşım aradı. “Gittim doktora” dedi.
Sesinde hem rahatlama hem de hâlâ tam geçmemiş bir tedirginlik vardı.
“Beni gastrolojiye yönlendirdiler, birkaç test yapılacak.”
O an kendimi onun yanında hayal ettim. Kayseri’de bir hastane koridoru, beyaz ışıklar, plastik sandalyeler… İnsanların sessizce sıra beklediği o alan.
Ben de daha önce böyle yerlerde bulunmuştum. O bekleyişin içinde zaman garip akar. Dakikalar uzar, düşünceler büyür.
Ve insan en çok o an kendine şunu sorar: “Ya gerçekten ciddi bir şey çıkarsa?”
Bir arkadaşın korkusunu uzaktan taşımak
Garip olan şu: Bu süreçte en çok yorulan kişi sadece hasta olan değil, yanında duranlar da oluyor.
Ben de kendimi öyle hissettim.
Sürekli telefona bakıyorum, mesaj gelir mi diye. Her sessizlik biraz daha ağırlaşıyor. Çünkü insan kötü bir haberin sessizliğini de tanır.
O günlerde kendi hayatıma dönmek bile zor oldu. İşe gidiyorum ama aklım başka yerde. Dışarıda hava soğuk, Kayseri’nin o keskin kışı yüzüme çarpıyor ama içimdeki düşünce daha soğuk.
Genç yaşta kolon kanseri olunur mu? Sorunun gölgesinde büyüyen gerçekler
Bu soruyu sadece tıbbi bir bilgi gibi düşünmek kolay değil artık benim için.
Çünkü o soru birinin gecesine karıştı. Birinin uykusunu böldü.
Ve ben şunu fark ettim: Bu tür hastalıklar sadece bedenle ilgili değil, zihni de içine alıyor. İnsan önce korkuyor, sonra bekliyor, sonra umut ediyor.
Arkadaşımın mesajları zamanla değişti.
İlk günler: korku
Sonra: belirsizlik
Daha sonra: “Sonuçlar temiz çıktı ama takip devam edecek.”
O cümleyi okuduğumda içimde bir şey çözüldü. Sanki haftalardır omzumda taşıdığım ağırlık bir anda hafifledi.
Ama aynı zamanda tuhaf bir boşluk da kaldı.
Rahatlama ama eksik bir huzur
Sonuçların temiz çıkması sevinçti, evet. Ama insan böyle süreçlerden sonra eskisi gibi olmuyor.
Arkadaşım da öyleydi. Daha dikkatli, daha sessiz, daha düşünceli.
Bana “Garip bir şekilde hayatı daha net görüyorum” dedi.
O cümle aklıma kazındı.
Çünkü bazen korku, insanı yıkmıyor. Sadece değiştiriyor.
Genç yaşta kolon kanseri olunur mu? diye sorarken aslında ne soruyoruz?
Zamanla şunu anladım: Bu soru sadece hastalıkla ilgili değil.
Aslında insanlar şunu soruyor:
“Benim başıma gelir mi?”
Ve bu soru çok insani.
Ben de kendi kendime çok düşündüm. 25 yaşındayım. Günlük hayatın koşturmacasında sağlık çoğu zaman en sona atılıyor. “Sonra bakarım” dediğimiz şeyler var.
Ama sonra bir mesaj geliyor ve o “sonra” kelimesi bir anda anlamsızlaşıyor.
Hastalık ihtimali değil, farkındalık meselesi
Bu yaşadığım süreç bana şunu öğretti: genç olmak, hiçbir şeye karşı bağışık olmak demek değil.
Ama aynı zamanda panik yapmak da çözüm değil.
Önemli olan denge. Vücudu dinlemek, belirtileri görmezden gelmemek, ama hayatı da sürekli korkuyla yaşamamak.
Arkadaşımın yaşadığı süreç bana bunu net bir şekilde gösterdi.
Umarız “Genç yaşta kolon kanseri olunur mu” ile ilgili aklınızdaki sorulara yanıt bulabildik. Catmedya ekibinden sevgilerle!
Gecenin sonunda kalan düşünce
O akşam Kayseri’de hava daha da soğumuştu. Camın buğusuna bakarken uzun süre düşündüm.
Telefonumda hâlâ o mesaj duruyordu:
“Genç yaşta kolon kanseri olunur mu?”
Artık bu soruya verdiğim cevap sadece tıbbi bir bilgi değil.
Evet, olunabilir. Ama bu, hayatın kesin bir hükmü değil.
Çünkü her ihtimal, her korku, her şüphe aynı sonuca çıkmıyor.
Ve en önemlisi, erken fark etmek bazen her şeyi değiştiriyor.
Arkadaşlık, korku ve insan kalabilmek
Sizin İçin Seçtik: Filmin hangi platformda olduğunu öğrenme ?
O süreçten sonra arkadaşım bana daha sık yazmaya başladı. Küçük şeylerden bahsediyoruz artık: kahve, dersler, günlük hayat…
Ama arada bir şunu da söylüyor:
“İyi ki o gün doktora gitmişim.”
Ben de bunu duyunca içimden sessizce şükrediyorum.
Çünkü bazı sorular insanı korkutur ama aynı zamanda doğru yola da götürür.
Ve belki de en önemli şey şu: Korkuyu tamamen yok etmek değil, onunla ne yapacağını öğrenmek.